De zomervakantie 2013 is net halfweg, blijde snoetjes en zonnige groeten moeten ons overspoelen. Helaas, in drie weken tijd verliest onze IVG-School twee oud-leerlingen. Hun toekomstige leven, dat wilden we enthousiast verder volgen. Niet dus. Aurore was kind aan huis met vele tentakels in onze IVG-familie,
Paulina de oudste zus van een Poolse familie met nog andere gezinsleden op onze schoolbanken.
Paulina de oudste zus van een Poolse familie met nog andere gezinsleden op onze schoolbanken.
Achter beide levens is abrupt een punt gezet, onder verschillende omstandigheden. Dat wel. Vragen blijven even groot bij de achterblijvende families en vrienden, verdriet kent geen afmetingen. Onze IVG-School treurt mee. Het wordt een loden zon.
Dat zo’n gebeurtenissen realiteit zijn is moeilijk te vatten. Ik wens iedereen heel veel sterkte toe. Wat een mooie tekst.
Er zijn geen woorden, enkel verslagenheid en intens verdriet. Heel veel sterkte voor iedereen.
Dit is onbegrijpelijk en onaanvaardbaar voor onze samenleving, laten we onze kinderen omarmen, beschermen zoveel als kan en hen zo goed mogelijk voorbereiden voor deze wereld.
Er zijn gewoonweg geen woorden voor. Enkel leegte rest ons.
Ereschepen Johan Van hove
Verschrikkelijk droevig nieuws in wat een mooie zomer zou moeten zijn. Paulina en Aurore zullen in mijn herinnering blijven. Sterkte aan de families en vrienden.
Ongeloof en onbegrip. Droefheid en pijn. Veel sterkte aan haar familie en vrienden.
Heel erg nieuws, de ivg familie kan enkel woorden van troost bieden
Veel sterkte voor de familie en vrienden
Ik ben intriest bij dit verschrikkelijke nieuws. Mijn gedachten van diep medeleven gaan naar de familie.